نی نی کلبه عشق

      البته این عکسها رو دو روز مونده به عید گرفتیم یعنی وقتیکه بنیتا خانووووم دو ماه و بیست روزش بوده...همیشه بیست باشی دخترم ...

امروز صبح ساعت 07:30 بنیتا رو بیدارش کردیم که ببریمش برای واکسن چهار ماهگیش......... اخه امروز دخملیم 4 ماهه شد رفتیم مرکز بهداشت نادر....وقتیکه میخواستن واکسنش بزنن منکه طاقت دیدن نداشتم از اتاق اومده بودم بیرون و باباییش بنیتا رو نگه داشته بود ......از صدای گریه زیادش فهمیدم که واکسنش زدن رفتم تو اتاق دیدم عسلیم تو بغل بابابییش داره گریه میکنه اونم چه گریه ای   بغلش کردم آروم شد...اومدیم خونه بهش قطره استامینوفن دادم خوابید یه ذره هم کمپرس سردش کردم... مامانی این کارارو به خاطر خودت انجام میدیم ناراحت نشو الهی قربونت برم.... اینارو  یه روز بعد که مینویسم: شب رفتیم مهمونی خونه خاله نسیم اما دخملی که تا حد...

پنج شنبه 24 فروردین 91 حدودای ساعت 05:30 من تو اتاق پای کامپیوتر  بودم و دخملی  هم خوابیده بود رفتم که بهش سر بزنم دیدم برگشته و کلی خوشحال شدم و ذوقیدم ....باورم نمیشد به این زودی باشه بیدار که شد کنارش نشستم تا دوباره غلت بزنه و من کلی براش دست میزدم و این کار را تا وقتی باباییش از سرکار اومد خونه  ادامه میدادم.. باباییش هم که اومد  از خوشحالی رفتیم شام بیرون خوردیم (من موندم اگه بینتا قهرمان المپیک بشه باباش میخواد چیکار کنه؟؟؟؟؟) تا آخر شب چند بار دیگه این کارو انجام داد و خلاصه که کلی خسته شد بچم و خدا را شکر بعد از گذشت 2 هفته بنیتا خوشگله بعد از غلت زدن کلی به خودش فشار می آره تا  20 سانتی به جلو ب...

22 فروردین شام خونه خاله زهرا دعوت بودیم بینتا را آماده کردم تا بابایی بیاد دنبالمون و بریم دخملیم انقدر ناز شده بود که حیفم اومد ازش عکس نگیرم اینم عکس پرهام پسر خاله بنیتا ...

...

امسال اولین سالی بود که میخواستیم با دخملی بریم مسافرت نزدیکترین جا شمال بود ولی جاتون خالی ساعت 3:00 بعد از ظهر راه افتادیم تا 9:30 شب تو راه بودیم...اما خدا را شکر بنیتا ملوس کل مسیر میخورد و میخوابید... چنتا از عکسای اولین سفر بنیتا کل جاده را خواب بودیا......!!!! ترافیک جاده هراز نزدیکای جنگل آمل پیش به سوی دریا تو بغل مامانی   سوار کار هم که شدی....   بنیتا و دریا...... میبینم که داری برمیگردی و خوشحالی خانوم خانوما   ...

از چی تعجب کردی مامانی..............؟؟؟؟؟ اینم بنیتا خانوم با دوستاش         ...

روز شنبه که بینتا 3 روزش بود برای اولین نوبت ویزیت دکتر با خاله نسیم رفتیم بیمارستان که اونجا آقای دکتر دستور آزمایش زردی دادند منم که دل دیدن این چیزا رو نداشتم اصلا نتونستم ببینم و بینتا با خاله نسیم و بابایی رفتن که آزمایش بدن خیلی سعی کرده بودن  که ازش خون بگیرن که موفق هم نشدند نهایتا اقای دکتر گفت چرا اومدین اینجا باید برین اتاق نوزادان......... اما اونجا خیلی راحت اینکار انجام دادن و متاسفانه جواب آزمایش مثبت بود و ما باید بنیتا رو بستریش میکردیم اما گفتیم شاید اشتباه باشه و بریم یه دکتر دیگه که دکتر دوم هم همین تشخیص را داد و نهایتا ساعت 07:30 شب مجبور شدیم بنیتا کوچولو رو تو بیمارستان بستری کنیم خیلی سخت بود.....خیلی.....

صبح روز 5شنبه خانم دکتر ساعت 07:30 صبح من و عسلم مرخص کرد. من و خواهرم که شب قبلش کلی خندیده بودیم و از شدت درد بخیه ها خوابم نبرده بود منتظر همسرم  بودیم تا برای بردنمون به خونه   به بیمارستان بیاد اما چون بابایه یه روزه برای اومدن دخملی به خونه شب قبلش کلی زحمت کشیده بود و خونه را مرتب کرده بود خواب بود انتظار ما فایده ای نداشت تا اینکه با زنگ تلفن بیدارش کردیم و اونم یه ربه خودش به بیمارستان رسوند و بعد از کارهای ترخیص با سلام وصلوات به خونه برگشتم اما  بر خلاف همیشه که دخترم تو وجودم بود اینبار تو بغلم خوابیده بود تو خونه هم که همه منتظر اومدن ما بودن و البته بیشتر منتظر اومدن بنیتا   ...

در تاریخ 1390/10/06 احساس کردم که دخملیم تکوناش کم شده ...با همسرم به سونوگرافی رفتیم اونجا هم NST  هیچ تکونی ثبت نکرد...جواب که به خانم دکتر کریمی نشون دادیم گفت دوباره تکرار کن و تاکید کرد به بیمارستان نیکان برم...اما NST  نیکان خوشبختانه تکونهای زیادی ثبت کرد طوریکه پرستار شیفت شب بیمارستان گفت:" برو که ایشالله همون تاریخی که خانم دکتر گفته یعنی 1390/10/10 کوچولوت به دنیا میآد." من و همسرم هم با خیال راحت شام را بیرون خوردیم و به خانه برگشتیم وحدود ساعت 3:00 صبح بود که احساس کردم کیسه آبم پاره شده و هر چی همسرم را صدا میکردم انگار نه انگار ولی بالاخره بیدار شد و با استرس بسیار از خونه بیرون زدیم که دیدیم چراغ بنزین ماشین ه...